ผมและภรรยาหยุดรถที่ทางข้ามรถไฟเพื่อให้รถไฟแล่นผ่านไป ขณะที่เราจอดรอเป็นแถวร่วมกับรถคันอื่นๆจู่ๆคนขับรถคันที่ติดกับ เราก็ขับพุ่งทะลุผ่านลานจอดรถที่อยู่ใกล้ๆและมุ่งหน้าไปในทิศทางข้ามรถไฟที่อยู่ถัดไป

ผมหันไปหามาร์ลีนและพูดอย่างเคืองๆเมื่อเห็นสิ่งไม่ถูกไม่ควรว่า “ดูนายคนนั้นสิ เขาพยายามจะไปอ้อมรถไฟ แทนที่จะจอดรอเหมือนกับคนอื่นๆ” ทันทีที่ผมพูดจบ ชายคนนั้นที่มีกล้อง ถ่ายรูปอยู่ในมือก็กระโดดออกมาจากรถ เพื่อจับภาพรถไฟที่กำลังเคลื่อนเข้ามา ผมตัดสินเหตุจูงใจของเขาไปแล้ว และผมผิดถนัด

แม้เราจะมองเห็นพฤติกรรมและลักษณะภายนอกได้ แต่มีเพียงพระเจ้าเท่านั้นที่ทรงสามารถมองเห็นสิ่งที่อยู่ในจิตใจ นี่เป็นเหตุผลหนึ่งที่เราทุกคนต้องการพระคำของพระองค์อย่างไม่มีทางเลือก ฮีบรู 4:12 บอกไว้ว่า “พระวจนะของพระเจ้านั้นไม่ตายและทรงพลานุภาพอยู่เสมอ คมยิ่งกว่าดาบสองคมใดๆแทงทะลุกระทั่งจิตและวิญญาณ ตลอดข้อกระดูก และไขในกระดูก และสามารถวินิจฉัยความคิดและความมุ่งหมายในใจด้วย”

เมื่อเราพบว่าตนเองกำลังจะตัดสินเหตุจูงใจของผู้อื่น ให้เราหยุด และจำไว้ว่า มีเพียงพระเจ้าที่ทรงมองเห็นจิตใจ และมีเพียงพระคำของพระองค์เท่านั้นที่จะสามารถเปิดเผยเหตุที่จูงใจได้ หน้าที่ของเราคือยอมให้พระเจ้าและพระคำของพระองค์พิสูจน์ความผิดของใจเราเอง - BC